Gabinet Diagnozy I Terapii Pedagogicznej

Ewelina Mikołajczyk
Terapeuta pedagogiczny, oligofrenopedagog, nauczyciel edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej

Plastyczne wariacje

Twórcze działania plastyczne

Od przedszkolaka do
uczniaka

Zajęcia przygotowujące do rozpoczęcia nauki w szkole

Sylabkowo

Sylabowa metoda nauki czytania prof. J.Cieszyńskiej.
  • Poniedziałek 14:30
  • Czwartek 15:30

Lateralizacja, ale jaka?

Dzisiaj kolejny wpis z zakresu badania dominacji stronnej .
Dziękuję Wam za te wszystkie wiadomości.

Podzielcie się proszę waszymi spostrzeżeniami, co do przesłanego Wam arkusza. Czy spełnia swoja rolę? Mam nadzieje, że za Wami już nie jedno takie badanie, a dzięki arkuszowi mogliście sprawnie zapisywać wyniki .

A po zapoznaniu się z wpisem, napiszcie proszę swoje refleksje i udostępnijcie proszę wpis. Ku szerzeniu wiedzy an ten temat.

Po przeprowadzeniu wszystkich prób w obrębie ręki, oka, nogi ręki, mogliście uzyskać różnorodny wynik, który wskazuje na:

LATERALIZACJĘ JEDNORODNĄ
a) prawostronną- jest to sytuacja, gdy dominacja ilościowa i jakościowa wykonanych prób dotyczy prawej strony ciała ( ręki, oka, nogi, ucha)
b) lewostronną - gdy dominacja ilościowa i jakościowa wykonanych prób dotyczy lewej strony ciała ( ręki, oka, nogi, ucha).

Pamiętajmy, że lateralizacja lewostronna nie jest zjawiskiem, który należy korygować. Absolutnie nie można podejmować prób przestawienia dziecka na rękę prawą ! Według profesor Bogdanowicz jest to wzorzec "nietypowy", jednak wynika on wyłącznie z faktu, iż zdecydowanie więcej osób w społeczeństwie jest zlateralizowanych prawostronnie.
Profesor Cieszyńska w swoich publikacjach podkreśla także, iż jednorodna lateralizacja lewo- lub prawostronna jest korzstan dla rozwoju dziecka.
Zatem nie bójmy się leworęcznych, lewoocznych, lewousznych i lewonożnych dzieci

LATERALIZACJA SKRZYŻOWANA - jest to dominacja ustalona, jednak występuje ona po obu stronach osi ciała ( np. dominuje lewe oko i lewe ucho oraz prawa noga i prawa ręka ; dominuje lewe oko, lewa noga, lewa ręka, prawe uch itp.)

Ten typ lateralizacji , może mieć niekorzystny wpływ na nabywanie przez dziecko umiejętności poznawczych, w tym na opanowanie języka pisanego oraz mówionego. ( za prof. Cieszyńską). Mogą zatem pojawić się specyficzne trudności w nauce czytania i pisania.

LATERALIZACJA NIEUSTALONA- jest to sytuacja, w której dziecko wykonywało próby wybierając na zmianę raz lewą raz prawą stronę ciała( np. wbijało gwoździe raz lewą raz prawą ręką).
Ten typ bywa też określany mianem "Lateralizacji słabej"
Profesor Cieszyńska zaleca, aby w sytuacji gdy konsekwentna oburęczność utrzymuje się przez dwutygodniowy czas rzetelnej obserwacji oraz w próbach diagnostycznych, należy wybrać jako dominująca rękę prawą. Jeśli w analogicznej sytuacji, można dostrzec dominacje oka prawego, wówczas w momencie oburęczności, także wybieramy rękę prawą.

Jakie zatem strategie może przejawiać dziecko, z danym typem lateralizacji.

U dziecka LEWOOCZNEGO występuje większa aktywność prawej półkuli, wówczas oczy znacznie częściej przesuwają się w kierunku od prawej do lewej. Może to powodować:
- trudności w zakresie analizy i syntezy wzrokowej ,
- odwracanie liter w obu płaszczyznach ( także podczas czytania i pisania, np. mylenie liter p i b, d i g, u i n itp.)
- trudności z układaniem historyjek obrazkowych
- trudności z przetwarzaniem linearnym ( od lewej do prawej)

Lewouszność generuje swoiste trudności, które uwidaczniają się poprzez:
"błędy w przyswajaniu systemu fonetyczno-fonologicznego , uczenie się znaczen, przyswajanie reguł gramatycznych" .(prof. J. Cieszyńska), kłopoty w nauce języków obcych, niepłynność mówienia a także z rozumieniem przekazów słownych w hałasie.

Lewonożność może powodować trudności w zakresie dużej motoryki oraz koordynacji wzrokowo-ruchowej.

Leworęczność może generować u dziecka trudności w zakresie sprawności manualnej, kłopoty w nauce czytania i pisania, niski poziom graficzny pisma, niechęć do wykonywania prac plastycznych, grafomotorycznych, zaburzenia przetwarzania linearnego, kłopoty z orientacja w przestrzeni oraz w schemacie własnego ciała, i in.

Jeśli którykolwiek z zauważonych u dziecka objawów budzi wasz niepokój, zauważacie rosnące trudności dziecka w wykonywaniu codziennych zadań, to jest to podstawa do zwrócenia się o pomoc do terapeuty lub pedagoga.